Przez długie lata okupacji Izraela, starożytni Grecy robili wszystko, aby całkowicie unicestwić żydowską tożsamość – judaizm i kulturę.  Mieli o wiele więcej przebiegłej finezji, niż tępi Rzymianie. Ci ostatni z zasady mordowali, podczas gdy Grecy przede wszystkim hellenizowali. I mordowali. I kto wie, jak by się potoczyły dzieje narodu żydowskiego, gdyby nie strażnik i obrońca judaizmu kapłan Matitjahu Hasmoneusz. On i jego synowie – Juda Machabeusz, Jonatan, Szymon  – w obliczu śmiertelnego zagrożenia świata żydowskich wartości, z bronią w ręku przeciwstawi się militarnej i cywilizacyjnej potędze Greków. Wówczas wydawało się to szaleństwem i samobójstwem. A jednak ta garstka żydowskich bojowników o wolność wiary rozbiła wszechpotężną, niezwyciężoną armię Greków.

W 164 r. p.n.e. rodzi się święto Chanuka.
W 160 r. p.n.e. powstaje Hasmonejskie Królestwo Izraela ze stolicą w Jerozolimie.

Dziś cywilizacja grecka spoczywa w muzeach. Podobnie, jak cywilizacja Rzymian. Natomiast cud chanukowego zwycięstwa trwa nadal. Żydzi i Izrael– znienawidzeni przez niemal cały świat – wciąż niosą światu światło wiedzy i etyki. Na przekór kłamstwom i oczernianiu ze strony tych, którzy wywołali, i tych którzy popierają kolejną wojnę. Jest to wojna pomiędzy cywilizacją śmierci, a cywilizacją życia.

Zapalając w tym roku chanukowe światła pamiętajmy zarówno o naszych braciach i siostrach pomordowanych w piekle Hamasu, jak i o współczesnych Machabeuszach walczących na wszystkich frontach z powodzią fanatyzmu i antysemityzmu, którego ciemna fala przekracza kolejne granice państw i narodów.