Wszystkim naszym przyjaciołom – w Polsce, w Izraelu, w obu Amerykach i na całym świecie – składamy życzenia pięknych, jasnych i spokojnych dni i nocy święta Pesach.

To żydowskie święto wolności. To święto żydowskiej wolności.

Uczono nas, że wolność, to pokój.

Ale my – z pokolenia na pokolenie – wciąż czekamy na pokój.

Jak na Mesjasza.

Jednak zamiast szofaru na Górze Oliwnej, wciąż słychać wycie syren i eksplozje bomb.

Więc niech w Noc Sederową nadejdzie choćby Dziki Pokój.., ten, o który modlił się poeta Jehuda Amichaj. A my razem z nim. Amen.

Dziki Pokój

Nie pokój zawieszenia broni

ani nawet wizja wilka i baranka,

ale ten, który jest

w sercu, gdy emocje już opadły

i można mówić tylko o wielkim zmęczeniu.

Wiem, że potrafię zabijać, to czyni mnie dorosłym.

A mój syn bawi się pistoletem zabawką,

Umie otwierać i zamykać oczy oraz mówić „mama”.

Pokój

bez wielkiego hałasu przekuwania mieczy na lemiesze,

bez słów,

bez łomotu ciężkiej pieczęci: niech będzie

lekki, unoszący się, jak leniwa biała piana.

Trochę odpoczynku dla ran – kto mówi o uzdrowieniu?

(A wycie sierot jest przekazywane z pokolenia na pokolenie, jak w sztafecie: pałeczka nigdy nie upada.)

Niech nadejdzie

jak polne kwiaty,

nagle, bo ziemia

tego potrzebuje: dzikiego pokoju.

Tlumaczenie: Katarzyna Spiechlanin

Projekt grafik:  Ewa Gordon