Nauczanie o Holokauście – brama łącząca Polskę i Republikę Południowej Afryki (PL / EN)

Podczas wykładu zaprezentowane zostaną konteksty nauczania o Zagładzie i o ludobójstwie na przykładzie dwóch krajów: Polski i Republiki Południowej Afryki. Choć są to społeczeństwa o odmiennych doświadczeniach historycznych, odległe od siebie geograficznie i językowo, oba z końcem XX wieku wyszły z opresyjnych systemów politycznych: komunizmu i apartheidu i wkroczyły na drogę ku demokracji, mierząc się jednocześnie z pytaniami dotyczącymi pamięci, odpowiedzialności i odbudowy.

W Polsce edukacja o Zagładzie rozwija się w kontekście nieobecności, straty oraz napięcia między uznaniem historycznego współudziału a podtrzymywaniem heroicznych narracji narodowych. W Republice Południowej Afryki dyskurs o Zagładzie stał się pomostem dla rozmów o apartheidzie, ludobójstwie i zagrożeniach związanych z dehumanizującym językiem – w ten sposób społeczeństwo starało się wyrazić własne doświadczenia ucisku rasowego. Zestawienie tych dwóch przykładów dostarcza ciekawych wniosków dotyczących edukacji o Zagładzie i jej funkcjonowania poza konkretną przestrzenią i momentem historycznym. Wskazanie związków pomiędzy różnymi historiami przemocy pozwala ujawnić zarówno potencjał, jak i ograniczenia uniwersalizowania narracji historycznych. Porównawcza perspektywa podkreśla nie tylko ciągłość między przeszłością i teraźniejszością, ale także pęknięcia, które kształtują to, jak społeczeństwa pamiętają o wydarzeniach z przeszłości, jak o nich nauczają i jak się zmieniają.

Wydarzenie towarzyszące organizowane przez Żydowskie Muzeum Galicja.